Fotoğrafların insanlar üzerindeki etkisiyle ilgili bugüne kadar birçok araştırma yapıldı. Ancak poz veren kişinin kameraya uzaklığının rolü üzerinde daha önce hiç durulmadı.
California Teknoloji Enstitüsü’nde elektrik mühendisliği profesörü olan, sanat tarihi tutkunu Pietro Perona, uzaklık faktörünü ilk kez araştırma konusu yapan kişi oldu. Perona, psikoloji profesörü Ralph Adolphs ile beraber yaptığı çalışmada ilginç sonuçlara ulaştı.
Perona, fotoğraflardaki portrelerde, uzaklık ve yakınlıktan kaynaklanan biçimsel bozulmanın, bu fotoğraflara bakan kişilerin algısında nasıl bir etkiye sahip olduğunu inceledi.
Araştırmada, 18 kişinin yüzünün 61 santimetreden ve 213 santimetreden çekilmiş iki görüntüsünün olduğu 36 fotoğraf hakkında deneklere görüşleri soruldu. Uzmanların seçtikleri bu mesafeler rastgele değil. 61 santimetre kişisel alanın içinde, 213 santimetre ise kişisel alanın dışında kalıyor.
YAKINDAKİNE GÜVENMİYORUZ
Bryan, “Çok yakından fotoğraflanan yüzlerde uzaktan çekilen fotoğraflara göre bir geometrik bozulma oluyor. Elbette yakından çekilen fotoğrafların daha büyük, daha yüksek çözünürlüklü ve farklı ışık altında olması doğaldır. Ancak bu koşulları sabitlediğimizde de sonuç değişmedi. Geometrik bozulma çıplak gözle fark edilemese de fotoğrafları yorumlayanların görüşlerini değiştirdi” diye konuştu.
Araştırmanın sonuçlarına göre, yakından çekilen fotoğraflardaki kişiler daha az güvenilir oluyor. Aynı zamanda yakından çekilmiş fotoğraflardaki kişiler, daha az çekici ve daha az yetkin olarak değerlendiriliyor.
Adolphs bulguların hem şaşırtıcı hem de güvenilir olduğunu belirterek, “Birçok deney yaptık. Bazı kişileri laboratuvar ortamında bazılarını ise internet üzerinden test ettik. Katılımcılara fotoğraflarda gördükleri yüzlerin ne kadar güvenilir olduğunu sorduk. Hatta bazı testlerde, bir güven simgesi olarak deneklerden tanımadıkları bu kişiler üzerine para yatırmalarını bile istedik” dedi. Deneylerde hangi metot kullanılırsa kullanılsın sonuç değişmedi.. (Hürriyet)
