Coca Cola ekonomik kârlılığı küresel ısınmanın her zaman önünde tutardı. Fakat 2004’te, Hindistan’da yaşanan ciddi bir su kıtlığının ardından oradaki önemli bir faaliyet ruhsatını yitirince, durum değişmeye başladı.
Şirket, aradan geçen on yılda, ürünü için gerekli suyun küresel kuraklıklar yüzünden azaldığına ve bilançosunun bundan giderek etkilendiğine tanık oldu. Ve sonuçta iklim değişikliğinin ekonomik gidişatı bozan bir güç olduğunu kabul etti. Şirketin çevre ve su kaynaklarından sorumlu başkan yardımcısı, hem şeker kamışı ve şeker pancarı tedariğini, hem de meyve suları için gerekli narenciye tedariğini etkileyen sorunları, “artan kuraklıklara, değişkenliğin kestirilemez bir şekilde artışına, yüz yılda bir görülecek sellerin iki yılda bir yaşanmasına” bağlıyor. “En temel muhtevalarımızı bile bu olayların tehdit ettiğini görüyoruz” diyor. Küresel ısınmaya gayri safi yurt içi hasılayı düşüren, yiyecek ve emtia maliyetlerini yükselten, tedarik zincirlerini koparan ve mali riskleri artıran bir güç olarak bakan bu yaklaşım artık Amerikan iş dünyasının liderleri ve ana akım iktisatçılar tarafından da benimseniyor.
