Amerikalı yönetici sınıfının akıbeti için endişelenenlere müjde!
2011’deki CEO ücretleri resmen eski düzeyine döndü. The New York Times’ın 11 Nisan tarihli haberinde, “Milyonlarca Amerikalının evini ve işini kaybetmemek için çabaladığı böyle bir dönemde 3M, General Electric ve Cisco Systems gibi dev kuruluşların başkanları krizden önceki kadar çok kazanıyor. Hatta bazıları daha bile çok kazanıyor” deniyordu.
Önde gelen 200 Amerikalı şirketin üst düzey yöneticilerinin ortalama kazancı geçen yıl 2009’a göre yüzde 12’lik bir artışla, 9,6 milyon dolar olarak gerçekleşti. Bazı yatırımcılar yetenekli yöneticilerin hissedarlara büyük kazanç getirdiklerini ve dolayısıyla çok parayı hak ettiklerini savunuyor. Bazılarıysa bunu saçma buluyor.
Texas’da bulunan yatırım danışmanlığı şirketi Bastiat Capital’den Albert Meyer, saçma bulanlardan. “Ücretlerin abartılması kırmızı alarm olarak görülmelidir. Şirket hissedarlara mı, yoksa içerideki yöneticilere mi çalışıyor?” diye soruyor. Meyer maaş politikası bakımından hissedarları ön sıraya koyan uluslararası şirketlere yatırım yapmayı yeğliyor. Norveçli enerji şirketi Statoil bunlardan biri. Ekim 2001’de halka açılan Statoil’in hisseleri o tarihten beri Exxon Mobil’den daha iyi bir gelişim gösterdi. Statoil’in CEO’su Helge Lund geçen yıl hisse senedi opsiyonları olmaksızın 1,8 milyon dolarla yetinmek zorunda kaldı.
Exxon’daki meslektaşı Rex W. Tillerson ise 2009’da maaş, ikramiye ve hisse primleri olarak toplam 21,7 milyon dolarla ödüllendirildi. Yani Tillerson’un kazancı, Statoil’in 2010’da en tepedeki dokuz yöneticisine toplam olarak verdiği 8,3 milyon doları ikiden fazlaya katladı. Fakat değerlerini sadece parayla ölçmeyen CEO’lar da var. Yeni bir sosyal ağ olan Path’ın kurucusu David Morin, Google’un 100 milyon dolarlık teklifini geri çevirdi ve şirketin denetimini elde tutmak için 27 yatırımcıdan 11 milyon dolar topladı. Morin, The New York Times’a, “Gösterilen ilgiden gözlerim yaşardı çünkü burada anlamlı bir şey kurmaya çalışıyoruz” diyor.
Tony Hsieh’se 24 yaşındayken ilk şirketi LinkExchange’i 265 milyon dolara Microsoft’a satmıştı. 2009’da da internette ayakkabı ve giyim eşyası pazarlayan Zappos’u 1 milyar dolara Amazon’a sattı. 37 yaşında olan Hsieh için bugün her şey “kabilesinin” veya ekibinin gelişimini sağlamakla ilgili. Zappos çalışanları odacıklarını yeniyetmeler gibi poster ve hediyelik eşyalarla süslüyor. Ayrıca işyerinde düzenli olarak kostümlü geçit törenleri yapılıyor. Amazon’da 550 milyon dolar değerinde hissesi olsa bile Hsieh şirket eğlencelerine özellikle katılarak sıradan bir çalışan gibi karaoke söylüyor. Bazılarına göre Zappos’ta iş bulmak Harvard Üniversitesi’ne girmekten zor. Hsieh daha düşük ücret ödese bile patronun evindeki mangal partilerine katılmak, bedava patlamış mısır yemek ve kurum içinde yükselme şansını bulmak isteyenler onun dost canlısı şirketine girmek için can atıyor. Hsieh, “Onların bizde paradan başka sebeplerle çalışmalarını istiyoruz” diyor.
New York Times / Sabah
