Modern Futbolda Savunma Bekleri. Burak Tezel yazdı.
Modern Futbolda Savunma Bekleri
Galatasaray bu sezonki ilk 9 maçında o kadar kötü performanslar ortaya koydu ki, İBB karşısındaki futbol bile taraftarı mutlu etti. Sarı kırmızılıların futbolunda fark yaratan şey savunma bekleriydi.
Geçtiğimiz sezon oynadığı ilk 13 maçta 40 gol atıp 9 gol yiyen iştahlı Galatasaray bu sezona hem oyun hem skor olarak çok kötü başladı. Son haftalarda kazanmasına rağmen Galatasarayı izlemek taraftara işkence gelmeye başlamıştı. İBB karşılaşması taraftarı az da olsa tatmin eden ilk maçtı sanırım. Peki Rijkaardin takımında fark yaratan temel unsur neydi?
Hollandalı teknik adamın takımına oynatmaya çalıştığı ‘modern futbol’u bir ezber olarak kullanmaktan kaçınmak adına, ne anlama geldiğini önceki yazılarımda anlatmaya çalışmıştım (or:Yeni bir Beşiktaş). Başarması hiç kolay olmayan, uygun futbolcu grubuna sahip olmayı gerektiren, Avrupada dahi az sayıda takımın başarıyla uygulayabildiği bir oyun. Temel gereklilikleri topa hükmetmek, bol pas yapmak, savunmayı önde kurup oyunu kısa mesafede oynamak. En büyük riski ikinci ve üçüncü bölgede topu kaybedip savunmanızın önde ve dengesiz kaldığı anlarda kontra yemek. Bu riski minimuma indirmek için pas yüzdesi yüksek oyuncularla oynamanız gerekiyor. Ancak gene de top kaybını tamamen engellemenin yolu yok. O halde topu kaybettiğiniz anda çok hızlı biçimde önde alan daraltıp geri kazanmanız gerekiyor. Rakibe bir ya da iki pas şansı tanırsanız kontratak yiyorsunuz.
Kaybedilen bu topları geri kazanmak ilk olarak defansif ortasaha oyuncularının görevi. Ancak iki (veya üç) oyuncunun 50 metre enindeki bir sahada yardım almadan bunu başarması hiç kolay değil. Bu konuda 4 (veya 3) hücum oyuncusundan destek alamazlar çünkü onlar muhtemelen topun önünde kalmışlardır. 2 stoperse ya yerini terkedip o kadar öne çıkmaz ya da zaten rakip ceza alanı içinde gol kovalıyordur. Geriye sağ ve sol bekler kalıyor. Onların ortasahaya vereceği destek bu anlayışta oynamaya çalışan takımların başarısında çok belirleyici.
İşte Galatasarayın oyununda fark yaratan şey buydu dün. Serkan Kurtuluş ve İnsua hem kaptırılan toplara on alanda baskı yaptı hem de hücum dönüşlerinde adamlarını sonuna kadar kovaladılar. Serkan tüm bunlara ek olarak etkili hücum bindirmeleri yapıp ilk iki golde başrol oynadı. Sağ bek mevkiinde ciddi kriz yaşayan Galatasaraya ilaç gibi geldi eski Bursasporlu. 2006 yılında Beşiktaşın sürpriz sağ beki Serdar Kurtuluşun kardeşi olan Serkan henüz 20 yasında.
Dün Galatasaray özellikle 60tan sonra çok geri yaşlandı. Ayhan-M.Sarp ikilisi rakibi, stoperlerin 5 metre önünde karşılamaya başladı. Rakibin ceza alanınızın önüne kadar elini kolunu sallayarak gelmesine izin verirseniz baskı yemeniz kaçınılmaz olur. 3-1den sonra Herve Tümün girdiği pozisyon gol olsaydı Ali Sami Yende gerilim artabilirdi. Bu kadar geriye yaslanmada Lorik Cananın oyundan çıkması etkili oldu mu bilmiyorum. Arnavut oyuncu hala ritmini bulmuş değil ama yokluğu değerini anlamada varlığından daha etkiliydi sanırım. Gene de onunla ilgili olumlu yorum yapacak kadar çok şey görmedim henüz. Kendisinin ilerleyen dönemde Galatasaraya Fabien Ernst etkisi yapacağını ve tribünlerin adını en çok bağırdığı oyunculardan biri olacağı düşüncemi korumaktayım.
Maçın ikinci yarısı Pino ve Aydın için kendilerini göstermeleri adına büyük fırsattı. Pino yeterince etkili olabilseydi çok daha fazla gol bulabilirdi sarı kırmızılı ekip. Aydına gelince; hiçbir genç oyuncu büyük bir takımda bu kadar şans bulmamıştır ve hiçbiri şansını bu kadar kötü kullanmamıştır. 22 yasının sonuna yaklaşan Aydın artık yeterince genç değil ve tehlike çanları bangır bangır çalıyor. Kendini geliştirmezse 10 yasında adım attığı Floryadaki son sezonu olabilir.
