ABD üniversitelerindeki Türk Öğrenci Dernekleri ‘nin ülkemiz tanıtımına tartışılmaz bir katkısı vardır. Mahmut Ekenel yazdı.
ABD ve Türk Öğrenci Dernekleri
ABD üniversitelerindeki Türk Öğrenci Derneklerinin ülkemiz tanıtımına tartışılmaz bir katkısı vardır. Eğer turizm sektörü için “bacasız fabrika” deniyorsa, Türk Öğrenci Dernekleri için de “sermayesiz tanıtım bürosu” demek sanırım yanlış olmaz. Tamamen gönüllülerden oluşan Türk Öğrenci Derneklerinin okullarından aldıkları çok cüzi bir miktar para ile, ve Türkiye’den hemen hermen hiçbir yardım almadan yaptıkları kültürel tanıtımları bir görmenizi isterdim.
ABD’deki eğitimim boyunca iki ayrı Türk Öğrenci Derneklerine çeşitli kademelerde uzun yıllar yönetici olarak hizmet ettim. Elbette ders çalışma saatlerimden ve sosyal hayatımdan fedakarlık etmek zorunda kaldım; ama çok güzel anılarım da oldu, içi sevgi ve barış dolu insanlarla da tanıştım. Ülkemi gururla tanıtmanın verdiği mutluluğu yaşadım. Birazcık fedakarlık, birazcık birlik ve beraberlik olduğu zaman biz Türkler’in neler yapabileceğine şahit oldum. Okulun verdiği küçücük bütçeyi, Türk ailelerin bir araya gelip nasıl büyülttüğünü gördüm. Memleketinden uzak ama ona hasret olan Türk profesörlerin gözlerini hiç kırpmadan yüzlerce dolar yardım parası verdiklerine bizzat şahit oldum.
Bir seferinde başka bir eyaletten getirmek istediğimiz halk oyunları ekibi bizden binlerce dolar ücret talep edince bizler de kendi ekibimizi kurmuştuk üç haftada. Türk gençlerinin nasıl çalıştıklarını, ülkelerini en iyi şekilde temsil edebilmek için gecelerini günlerine kattıklarını görseydiniz gözleriniz yaşarırdı. Hiçbir yardım almadan… Sadece kendi çabalarıyla… İlk ve ortaokul öğrencilerinin üniversiteyi ziyaret edecekleri günlerde hemen Türk masasını kurar, sabahtan akşama kadar tüm öğrencilerin sorularına hiç bıkmadan cevap verirdik. Okulun düzenlediği “Uluslararası Gün” aktivitelerinde her zaman en önde yer alır, açtığımız masa ve yaptığımız yemeklerle Amerikan halkının ve yabancı arkadaşlarımızın her zaman beğenisini kazanırdık. Ya 1999 yılında olan o büyük deprem günleri?.. ABD içindeki tüm Türk dernekleri gibi bizler de hemen yardıma koşmuştuk. Hemen o akşam Türk Öğrenci Derneği acil toplantıya çağrılmış, toplantıya şehirdeki bütün gazeteler ve televizyonlar davet edilmiş, her birine teker teker röportaj verilmiş ve yardım istenmişti. Sonraki üç gün boyunca okulun öğrenci merkezinin bütün girişlerine masa kurulmuş, herkes ders saatlerinin elverdiği sürece masada durmuş, yaklaşık 10 bin el ilanı dağıtılmış ve binlerce dolar yardım toplanıp Türk Konsolosluğu’na gönderilmişti.
Bir seferinde de Türk gecesi için yemeğimizi yapmaya söz veren kasabadaki bir lokantanın Türk şefi, Türk gecesine bir gün kala vazgeçtiği söylemesini hatırlıyorum. Nasıl unutabilirim, başkan yardımcısıydım. Toplam 450 adet davetiye dağıtılmıştı. Okulun gösteri merkezi kiralanmış, kırmızı ve beyaz balonlarla, bayraklarla, posterlerle sanki gelin bir kız gibi süslenmişti. Davetiyelerin içinde yemek menüsü bile vardı. Dedim ya, yeter ki Türk öğrencileri birlik ve beraberlik içinde olsun, üstünden gelemeyecekleri iş yoktur. Hemen okulun mutfağını kiralamış, o gün tam sekiz saat mutfaktan çıkmadan 450 kişilik yemek hazırlamıştık. Mutfakta kimse kimseye senin siyasi görüşün nedir, hangi şehirdensin, tuttuğun takım nedir diye sormamıştı. Amaç ülkemizi tanıtmaktı ne de olsa.
Aradan uzun yıllar geçti. Mezun olduğum okullardaki Türk Öğrenci Derneklerinin hala son derece aktif olarak çalıştıklarını web sayfalarından görüyorum. Eğer ilerde bir Amerikan üniversitesinde okuma fırsatına sahip olursanız, lütfen siz de Türk Öğrenci Derneğine sahip çıkın ve elinizden gelen yardımı yapın. Unutmayın, sonuçta sadece bizler için değil, tüm ülkemiz için bir kazançtır bu.
Mahmut Ekenel / Los Angeles
