Çok tuhaf ülkeyiz, çok !! Burak Yarkent yazdı.

Çok tuhaf ülkeyiz, çok !!

Son bir haftadır gazetelerde inanılması güç, üzüntü verici ve bir o kadar da komik haberler okuyorum. Sonra da oturup, daha önceki “ben neden tasımı tarağımı toplayıp ülkeme geri dönmüyorum” tarzı düşüncelerimi tekrar terazi üzerine koyup tartıyorum..

Sonuç ortada..

Bu saatten sonra da yapılabilecek çok fazla şey yok aslında.

İki gün önce, ulusal bir gazete yazarımızın, başka bir ulusal gazete yazarımız hakkında yazdığı yazıdan sonra işinden olması ile başladı benim kafamın içindeki dalgalanma.

Nasıl başlamasın ki?

Düşünün bir kere, siz yazarsınız, ve yazdığınız bir yazı sonucunda işinizden oluyorsunuz..

Yazıyı ben de okudum.

Bana da hafif ağır geldi ama, sonuçta bu arkadaş bir köşe yazarıdır, görüş ve düşüncelerinde özgürdür. Kendi normlarını olusturmuş, köşesini almış, yazılarını yazmaktadır. Bundan doğal ne olabilir ki?

Sonrası daha da komik…

Sizi işinizden alan “ben bu gazetenin müdürüyüm” diyen arkadaş, sizin tarafınızdan hakkında yazı yazılan arkadaşı arayıp özür diliyor.

Bu eylem öncelikle, hakkında yazı yazılan yazar arkadaşa yapılmış bir saygısızlık, bir ayıptır. Kendisinin olan cevap hakkına tecavüzdür. İkinci olarak da, gazetecilik/yazarlık mesleğinin üzerine atılmış kapkara zifttir..

Herşeyi bir kenara bırakın, burası daha acı;

Ben o müdür arkadaşın, bundan sonraki dönem içerisinde gazetede çıkması için onay verdiği haberlerin objektif olduğuna nasıl inanacağım?

O arkadaşın, bazı gazete patronlarını veya yazarlarını mutlu etmek için yazı ve haberleri sansürlemediğini nasıl bileceğim?

Ben medyama nasıl güveneceğim??

Son olarak da bugün çıkan bir haber, bardağın taşmasını sağladı.

Sevgili Can Dündar, çektiği Atatürk Belgeseli’nde Atatürk’ün parmaklarını kısa ve küt gösterdiği gerekçesiyle, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 7.5 yıla kadar hapis istemiyle yargılanacakmış.

Biz, bazı şeylerin üzerinin kapalı kalması gerektiğini düşünen, ilkel, sansürcü, düşünmekten aciz, düşündüklerini söylemekten daha aciz, korkak, tek sesli, şakşakçı, yağcı, … kısacası “omurgasız” bir Türkiye yaratmak istiyorsak çok doğru yoldayız, tebrik ediyorum..

İçinde yaşamın nasıl olduğunu çok iyi bilmiyorum, zira uzun bir dönemdir yurt dışında yaşıyorum ama buradan “yazı yazanın işinden olduğu, belgesel çekenin yargılandığı” enteresan bir ülke olarak görünüyor Türkiye ve üzülüyorum..

İyi günler diliyorum

Burak Yarkent