Er’en – Yeliz Koray yazdı. “İyi ki varsın çocuk” desem ne olur? Biri de çıkıp, “İyi ki onları koruyan devletimiz var!” demedikten sonra!

Er’en

Mevlüde İrem 4 yaşındaydı..
Tahrip gücü yüksek bir bombayla, en güvende olduğu yerde;
emniyet lojmanlarında, babasının kollarında hayata veda etti-rildi.
Minnacık bedenini babasıyla yan yana katafalka koydular.
Annesi, ‘cennet bahçesi’ diye İrem dediği kızını cennete yolladı.

Bizimkiler, “Kimse sabrımızı sınamasın” dediler…

Oğuz Kaan 8, kardeşi Ceylinaz 3 yaşındaydı.
Çevik kuvvetin hedef alındığı bombalı araçla hayata veda etti-rildiler.
Dedelerini görmek için gittikleri yüzlerce kilometrelik yol değil,
olay yeri ve morg arası son yolculukları oldu.
Minicik bedenleri annesi ve teyzeleriyle yan yana konuldu musalla taşına.

Bizimkiler, “Bıçak kemiğe dayandı” dediler.

Mehmet Emre Çakar 16 yaşındaydı.
Kızılay Meydanı’ndaki bombalı terör saldırısında hayata veda etti-rildi.
Babasından alacağı karaciğer ile hayata tutunmak için Kütahya’dan Ankara’ya gelmişti.
Ciğeriyle oğluna hayat vermeyi bekleyen babanın ciğeri yandı.

Bizimkiler,“Oy verin terör bitsin” dediler.

Sultan Doru 4, anne karnındaki kardeşi 8 aylıktı.
Uzun namlulu silahlardan çıkan kurşunla Sultan olay yerinde,
sezaryenle alınan erkek kardeşi ise bir gün sonra hastanede hayata veda etti-rildi.
Onlar dedelerini Hacca uğurlamaya gitmişti, dedeleri onları Hakka uğurladı.

Bizimkiler, “Evet verin analar ağlamasın” dediler. 

Fırat Simpil 13 yaşındaydı.
PKK’lı teröristlerin yola yerleştirdiği patlayıcıyla hayata veda etti-rildi.
İki parça sebze için manava gönderdiği oğlunun parçalarını verdiler anneye.

Bizimkiler, “Artık sabrımız kalmadı” dediler.

Elif Şimşek 9 yaşındaydı.
Teröristlerin polis aracına attığı roketatar mermisiyle hayata veda etti-rildi.
Evde oyuncaklarıyla oynayan Elif’ten geriye bir tarafı yanmış bez bebeği kaldı.

Bizimkiler…aynı nakarat..
den den…

Velhasıl, boşuna değil bunların şimdilerde;
“1 çocuk garip olur
2 çocuk rakip olur
3 çocuk denge olur
4 çocuk bereket olur
5 olur Allah Kerim olur” demesi…

Çocuklarımız Allah’a emanet artık.
Adı; Sultan, Fırat, Elif, Oğuz, İrem ya da Eren…
Ne fark eder?
“İyi ki varsın çocuk” desem ne olur?

Biri de çıkıp, “İyi ki onları koruyan devletimiz var!” Erendemedikten sonra!

Yeliz Koray – Kocaeli Koz Gazetesi