Kıymetli İyi İnsan,
Hayri Balta,
Maillerinizi alıyorum. Sizi azminiz, gayretiniz ve çıkarmış olduğunuz kitabınız için tebrik ediyorum.
Kitabınızı bana hediye etme düşüncenizden dolayı da teşekkür ediyorum. Bu güzel niyetinizden dolayı sizden o hediyenizi almış kabul ediyorum. Yalnız sizden şunu istirham ediyorum ki; bana müsaade edin sizin gayretinizin eseri olan kitabınızı kendi gayretimin neticesi olan param ile almak istiyorum. Bana vermek istediğiniz kitabınızın Ankara’da satışı yapılan bir kitapçı adresini ve ismini verirseniz bizzat gidip alacağım.
Sizin ellerinizden almış gibi olacağım ve altını çize çize okuyacağım. Bir de yazışmalarımızı kitap yapacağınızı bildirmişsiniz. Buna sevindim. Bunun için de ayrıca tebrik ediyorum. Radikal Müslümanların çok şey öğreneceğini söylediğiniz bu kitap, inşallah Müslüman olmayanların da çok şey öğrenmesine vesile olur diyorum…
Kendisi için çizdiği yoldan dönmeme azminde olan büyüğüme, yolunun sonunun hayıra çıkması için dua ettiğimi bildirir.
Saygı ve sevgiler sunarım..
BİR KUL. 15.9.2002
+
Sayın Güzel İnsan,
Saygıma, sevgime layık insan,
Alınca e-mailini sevindim inan.
Kitabımı alacağın adresi veriyorum:
“Kızılay, Sakarya Cad. Konur Sok. 22/1,
Toplum Yayınevi sahibi Remzi İnanç” diyorum.
Bu adrese giderseniz,
“Av. Hayri Balta bana kitap bırakacaktı!” derseniz…
O, size bir tane verecektir.
Ve de sizden kitap bedeli istemeyecektir.
Benim bu isteğime de,
Güzel insan daha fazla direnmeyecektir…
Altını çize çize okumanı,
İşine geleni almalı,
İşine gelmeyeni almamalı…
Aklı başında bir insan,
Hiç kimseyi,
Kendisi gibi düşünüp inanmaya zorlamamalı…
Yazışmalarımızdan oluşan kitabı,
Arayış içinde olanlar okumalı…
Okuduktan sonra herkes
Kendi meşrebine uygun olanı almalı.
İşin doğrusu da budur,
Herkes yaratılışı nasılsa,
Kendini ona göre oluşturur.
Kuran’da bu oluşum:
“Biz rahmetimizi kime dilersek ona nasip ederiz!” (K. 10/56)
Diye buyrulur.
Kuran’daki bu tümcenin benzeri aşağıda İn. Rom. 8/30’da bulunur…
Bu tümceyi anlamış olsaydı Peygamberler,
Kimsenin canına kıymazlardı;
“İmana gel ya kafir!”diye teker teker…
Burada Yunus Emre’nin şu sözleri
Düşündürmeli erenleri:
“Cennet cennet dedikleri
Birkaç gılman, birkaç huri
İsteyene ver sen onu
Bana seni gerek seni”
Bu dörtlükteki “Seni gerek seni!” den murat: İnsanın nefret yerine sevgiyi yeğlemesidir.
Sevgi, Tanrı’nın ta kendisidir,
Çünkü sevgi duygusu, nefret duygusuna göre daha yücedir.
Din ilminde kötü düşünceler şeytana mal edilir;
Doğru, güzel, iyi düşünceler Tanrı diye yüceltilir.
Bir de bana derler; dinsizdir, imansızdır, kâfirdir…
Zerre kadar Tanrı bilgisi olan bana böyle dememelidir…
Çünkü çarpılır,
Ayın-bayın olur, ağzı-gözü eğrilir….
Bu nedenle derim ki ister benim gibi düşün, ister tam tersi…
Benim insan olandan beklediğim,
Eğer o insan kötü olanı yapmıyorsa,
Görmelidir, nefret değil, sevgi…
Bu nedenle demiştir Yunus Emre:
“Bana seni gerek seni…”
Her zaman söylemişimdir yine söyleyeyim bari.
İnsan, hiçbir zaman çıkarmamalı aklından İncil’deki şu tümceyi:
“Tanrı sevgidir.
Sevgide yaşayan Tanrı da yaşar.
Tanrı da onda yaşar!” (İn.Yuh. 4/16)
Eğer nefrete layık insan varsa, yani kötü yolda ise,
Tanrı’yı (Doğruyu, güzeli, iyiyi… Hak’kı…) tepelerse,
Onu cezalandırmak bize düşmez…
Tanrı (Toplum örfü, akıl, sağduyu, vicdan…)
Ona ceza vermeye üşenmez…
Ben Tanrı (Bilgelik, doğruluk, dürüstlük, erdem, iyilik, güzellik, hoşgörü…) yolundayım,
Varsa insanlığa aykırı bir davranışım, gösterin doğrultayım,
Tanrı benim doğruluğumdur, doğruluk benim kayamdır.
Tanrı’nın velilerine (Olumlu davranışlara, Üstün değerlere, yüce kavramlara, genel doğrulara sahip çıkanlara Tanrı velisi denir. Yoksa camiye, kiliseye, localara, sinagoglara gidenlere değil…)
Korku haramdır…
Çünkü: “Tanrı (Sağduyu, akıl, vicdan, insanlık değerleri…)
ayırmış olduklarını çağırdı.
Çağırdığı kişileri doğrulukla donattı.
Doğrulukla donattıklarını yüceliğe kavuşturdu.
(İn. Romalılara, 8/30) diye yazılmıştır. (Benzeri için: Bak yukarda Kuran, 10/56)
Bu satırlarımı okuyan;
Diyecek ki Hıristiyan mı, yoksa Müslüman mı bu adam…
Ne Hıristiyan’dır, ne Müslüman’dır bu adam;
Kendini akılcılığa, bilgiye, bilgeliğe, erdeme
Adamıştır bu satırları yazan…
Denir: Dört kitabın dördü de haktır;
Bu kitaplarda günümüze uyan da vardır, uymayan da vardır.
Marifet;
Bu kitaplardan günümüze uyanı almak, uymayanı almamaktır.
Cahildir, ya da bencildir, insanları kâfir-mümin diye ayıran,
Düşmemeli böyle diyenlerin ardına aklı başında olan…
Şimdi kal sağlıcakla,
Saygılar, sevgiler sana..
Bir de güzel insanın
Saygı değer hanımına…
Av. Hayri Balta, 16.9.2002
