Tork, motordan tekerleğe iletilen itme (dönme momenti) kuvvetidir. Ağır tonajlı araçlarda yüksek çekiş gücü hızdan daha önemli olduğu için Tork değerinin de yüksek olması beklenir.
Bir futbol takımının kuvveti, sahadaki oyuncuların toplamda gösterdikleri performans ile doğru orantılıdır. Ancak; o futbolculardan birisi sahada mücadele etmez, pas hataları yapar veya koşmaz ise takımın toplamdaki mücadele gücünü doğrusal değil, geometrik olarak negatif yönde etkiler.
Çünkü o futbolcunun kaptırdığı toplar sahanızda tehlikeler yaratır. O futbolcunun gerçekleştirmediği mücadele yüzünden onun boşluğunu kapatmak diğer oyunculara kalır. O futbolcunun sahada boşalttığı alanlar diğer futbolcuların sorumluluk bölgesi haline gelir. Ve en nihayetinde sahada sizi 10 kişi bırakacak şekilde oynayan o futbolcu yüzünden gücünüz erken tükenir. İki kişilik mücadeleniz sonucunda yaptığınız hatalar artar. Erken sinirlenirsiniz ve kart görme olasılığınızın yükselir. Sonuçta takım olarak maç boyunca hep bir adım geride kalırsınız.
Torku Konyaspor-Trabzonspor mücadelesinde sahada bu tanıma uyan futbolcunun adı gözlemlediğimiz kadarıyla Florent Malouda idi.
Malouda sakatlıktan çıktığı hafta antrenman eksiğine rağmen Juventus maçında 90 dakika sahada kalarak takımın mücadele gücünü negatif yönde etkilemişti. Bu hafta Juventus maçı kahramanı Marc Janko’nun da kadroya alınmamasıyla birlikte sahada takımı eksik bırakmaya aday yegane futbolcu olarak ilk 11 deki yerini aldı.
Bu arada, maçtan önce yerel medyada bir önceki yazıda ifade ettiğim iddia gündeme getirilerek şu soru soruluyordu. Trabzonspor yönetimine hitaben. Fransız futbolcunun sözleşmesinde “ istediğim anda oynarım, teknik adam beni kesemez” maddesi mi var?” (Kaynak: 61saat.com)
Maç ile ilgili söylenecek çok fazla şey yok. İlk yarı her iki takım adına pozisyonsuz, keyifsiz bir mücadele olarak yaşandı ve bitti. Hami Mandıralı ikinci yarıda Zokora-Gökhan Alsan değişikliği ile beni oldukça şaşırttı. İkinci yarının ortalarına doğru Konyaspor’un tehlikeli ataklarına cevap veremeyen Trabzonspor’da 66 cı dakikada yürüyen Malouda’nın yerine Yusuf oyuna alınarak “teknik adam beni kesemez” sorusunun da cevabı verilmiş oldu. Sahanın kötülerinden Henrique’nin yerini Emre Güral’a bırakması sonucunda Trabzonspor yorulan rakibine karşı son 10 dakikada etkili olmaya çalıştıysa da golü getirecek pozisyonları üretmekte başarılı olamadı. Emre’nin uzaktan çektiği etkili şutun kalecinin üstüne gitmesi dışında kayda değer bir pozisyon olmadı ve maç 0-0 lık skorla sona ermiş oldu.
1461 Trabzon kulübünden devre arasında takıma dahil edilen Mustafa Akbaş, sakat olan Kadir Keleş’in yerine 90 dakika boyunca sol bek mevkiinde oynadı. Yine devre arasında 1461’den takıma alınan Gökhan Alsan ikinci yarıda Zokora’nın yerine sahaya çıkarak ilk resmi maç deneyimini yaşamış oldu. Mustafa maç boyunca elinden geleni ortaya koyarken, mücadelenin daha fazla yaşandığı ön libero bölgesinde etkili olmaya çalışan Gökhan istediği oyunu ortaya koyamadı.
Bu oyuncuları oynatmayarak kenarda bekleten idareciler hem onların tecrübe kazanmalarının önüne geçtiler hem de kısmen körelmelerine neden oldular. 1. Ligde mücadele etmekte olan 1461 Trabzon’un 3-2 lik Buca mağlubiyeti sonrasında küme düşme potasına iyiden iyiye yaklaştığını göz önüne alırsak, aynı idareciler tercihlerinin sonucunda pilot takımın bu oyuncuların sağlayacakları muhtemel katkıdan da mahrum kalmasına sebep oldular.
Gerçi ben ne anlatıyorum ki. Oynadığı kısa sürelerde 7 gol atan ve maçın sonunda oyuna girerek fazlası ile etkili olan Emre Güral 2 sezon boyunca kenarda bekletilirken veya son oynanan Juventus maçında ilk 11 de olacağına kenardan Janko’nun kötü futbolunu seyrederken bu gençlerin şu anki durumlarına da şükretmeleri gerekir aslında.
Gelelim önümüzdeki hafta oynanacak Fenerbahçe müsabakasına. Dün akşam Fenerbahçe-Gençlerbirliği mücadelesini seyrettim. Her iki takım oldukça tempolu ve etkili bir oyun ortaya koydular. Fenerbahçe’nin kazandığı iki penaltı golü bu maçı Gençlerbirliği’nden alıp götürmesine yetti de arttı bile.
Fenerbahçeli olan ve olmayan arkadaşlarım sosyal medya hesapları üzerinden pozisyon tartışmalarına girerek kendi görüşlerini arkadaşlarının görüşlerine karşı hakim kılmaya çalıştı iseler de başarılı olamadılar. Tartışmaların kazananı olmadığı gibi, fikir değiştiren tarafları da pek görülmemiştir aslında son zamanlarda.
Pozisyonlar tartışılır; penaltıdır veya değildir, fauldür ya da kırmızı karttır bunlar apayrı mevzulardır.
Ancak; objektifliği elden bıraktığımız anda o tartışmaların yapıcı değil, yıkıcı ve kırıcı yönleri ortaya çıkmaya başlıyor ki, bu son zamanlarda haddinden fazla yaşanmakta. Bu durum sadece spor değil hayatın her alanındaki konularda da bu şekilde cereyan etmekte. Fikir ayrılığının ötesinde inatlaşma, zıtlaşma, körü körüne fanatizm, yanlışa bile bile lades demek gibi huy edinmeye başladığımız davranışlarımız emin olun hayatlarımızı daha stresli ve daha çekilmez bir hale getirmemizin de sebepleri olmaktadırlar aslında.
Özellikle, “Ama bize de geçmişte x,y,z hataları yapılmıştı, bu yüzden şimdi sizin konuşmaya hakkınız yok” vb. “iki yanlış bir doğru etmez” sözünü tersine çevirmeye odaklı ifadeler, yanlışların katlanarak artmasına, yanlışların ve hataların meşrulaştırılmasına çanak tutmaktan başka bir işe de yaramamaktadırlar.
Önümüzdeki hafta bir kez daha yaşanacak bir Trabzonspor-Fenerbahçe mücadelesi izleyeceğiz. Yine geçmişin gölgesinde, yine 2010-2011’in etkisinde, yine futboldan çok kişilerin konuşulmaya aday olduğu bir müsabakaya doğru saatlerimizi ileriye doğru sarmaktayız.
Ben de maçta statta olacağım. Ve diyorum ki, hakkıyla bir mücadele olsun, sahada hak edenler oynasın ve tartışmalar olmadan, hakem hataları konuşulmadan sadece hak eden kazansın.
Ercüment Yılmaz / Trabzon
